Natuurlijk is het moeilijk om daar een eenduidig antwoord op te geven.
Het is zo dat ieder mens zijn eigen gevoelens en ongemakken heeft, deze probeer ik tijdens een “gesprek” zo goed mogelijk aan de kant te zetten, om zo zuiver mogelijk met het dier te kunnen werken.
Natuurlijk kan het zo zijn dat ik tijdens een “gesprek” last krijg van bijv. mijn arm, dit dan van mijn zelf zijn maar ook van het dier. (voorpoot)
Door te vragen aan het dier of hij inderdaad last heeft van zijn voorpoot probeer ik er achter te komen of het van hem of van mij is.
Dit kan ik ook testen door de foto even weg te leggen, als dan mijn arm geen pijn meer doet en als ik de foto weer pak wel, dan weet ik dat het van het dier is en zal ik proberen te achter halen hoe dat komt.
Als de pijn in mijn arm blijft als ik de foto weg gelegd, heb dan is de pijn dus van mijn, en laat ik het verder rusten.
De “antwoorden” komen direct bij mij binnen, daar hoef ik niet over na te denken.
Zodra ik ga denken zouden de antwoorden van mij komen, als ze spontaan binnen komen is het van het dier.
Dus er zitten van mij geen gedachten bij.
Er zijn “antwoorden” die ik niet zou kunnen verzinnen gewoon weg omdat ik mens ben en het dier een dier.
Bijv. ik zou niet kunnen verzinnen (voelen) dat ik last heb van mijn staart, omdat ik die als mens geen heb.
Dus telepathisch / paranormaal communiceren is zuiver en direct zonder mijn eigen gedachten!
Echter 100% zekerheid heeft men nooit!